In a body

The end of freedom of speech in #Greece ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΛΙΣΤΑ: ΣΕΛΙΔΑ 1 ΣΕΛΙΔΑ 2  ΣΕΛΙΔΑ 3  ΣΕΛΙΔΑ 4  ΣΕΛΙΔΑ 5 ΣΕΛΙΔΑ 6 ΣΕΛΙΔΑ 7  ΣΕΛΙΔΑ 8  ΣΕΛΙΔΑ 9

Αν ανατρέξουμε 35-40 χρόνια πριν, θα δούμε ποια ήταν τα βασικά επιχειρήματα για την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση). Διασφάλιση της Δημοκρατίας Εκσυγχρονισμός του Κράτους Εκμοντερνισμός των κοινωνικών δομών/θεσμών Διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας Πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι, τέσσερις βασικοί παράγοντες ήταν που έκαναν το εγχείρημα εκείνο θελκτικό. Ο πρώτος, οι μνήμες από την επτάχρονη δικτατορία . Η Ελληνική κοινωνία φαινόταν έντονα αβέβαιη για την αντοχή των δημοκρατικών θεσμών της χώρας. Έτσι, η ένταξη στη "μεγάλη, δημοκρατική ευρωπαϊκή οικογένεια" φαινόταν σαν "φυγή προς τα εμπρός". Η χώρα ήθελε ν' αφήσει πίσω της το παρελθόν των αντιδημοκρατικών εκτροπών και - ει δυνατόν - να το ξεχάσει. Η "δημοκρατική Ευρώπη" που είχε αποβάλλει από το Συμβούλιο της Ευρώπης την Ελλάδα στα χρόνια της χούντας, που είχε φιλοξενήσει σε Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Σουηδία, Αγγλία κι αλλού αντιστασιακούς, θα ήταν μια  -...

Με αρκετή καθυστέρηση, διάβασα το τελευταίο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού . Ομολογώ καταρχήν ότι είναι το μοναδικό βιβλίο του συγγραφέα που έχω διαβάσει κι επίσης, το μοναδικό βιβλίο δημοσιογράφου που έχω ανοίξει εδώ και 5-6 χρόνια. Θεώρησα ότι έπρεπε να γράψω δυο λόγια σχετικά, μια και η ανάγνωσή του ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Το βιβλίο αναφέρεται (και) στην πορεία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, από το 1974 μέχρι σήμερα, με μια επικέντρωση είναι η αλήθεια στα τελευταία χρόνια, που είναι πιο πυκνά σε εξελίξεις. Ο Σ. Λυγερός θεωρεί ότι μια πολυδαίδαλη διαδικασία αυτοαναπαραγωγής του πολιτικού συστήματος, θνησιγενής ωστόσο, ενώ εκδήλωνε τις παθογένειές της από την αρχή, άρχισε να διαρρέει ανεξέλεγκτα τα αποτελέσματά της στην κοινωνία τα τελευταία 20 χρόνια. Είναι αυτή ακριβώς η περίοδος που εγκαθίσταται σε μαζική κλίμακα το υπερ-καταναλωτικό μοντέλο, που βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με τις διεργασίες που αναπαράγουν το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα: η κοινωνία δημιουργεί ανάγκ...

Παρακολουθώ, ομολογώ με εντεινόμενη έκπληξη και κάποια ιλαρότητα, το τι γίνεται αυτές τις μέρες τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ΕΕ. Παρατηρώ κινήσεις πανικού , όπως αυτή της Ευρωζώνης που φαίνεται να καλεί τα κράτη-μέλη να ετοιμαστούν για το ενδεχόμενο ξαφνικής εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Συμβουλή που, αν τα κράτη-μέλη την πάρουν στα σοβαρά κι ενεργήσουν ανάλογα, δε θα χρειαστεί καμιά κίνηση εκ μέρους της Ελλάδας: η Ευρωζώνη θα διαλυθεί μόνη της. Η (ας πούμε «φυσική») τάση κάθε κρατικής οντότητας να αυτοπροστατευθεί, σε συνδυασμό με την μέχρι στιγμής απύθμενα βλακώδη και εξόχως αντιευρωπαϊκή Γερμανική στάση, θα εκδηλωθεί σαν κρατικός προστατευτισμός· ό,τι πρέπει για να πάει το «ευρωπαϊκό όνειρο» 35-40 χρόνια πίσω. Βλέπω απίστευτα ξεκατινιάσματα , όπως αυτό του «πολύ» Ευάγγελου Βενιζέλου, να ρωτά τον επικεφαλής του SPD Ζ. Γκάμπριελ «πως του φάνηκε ο Τσίπρας». Σκεφθείτε αν ο Τσίπρας έκανε κάτι ανάλογο - αν δηλαδή ρωτούσε κάποιον ξένο ηγέτη τη γνώμη του τελευταίου για τον Σα...