Τετάρτη, Ιουνίου 24, 2009

Τα βλαμένα

Ο τίτλος είναι επίτηδες σε ουδέτερο γένος, αυτοί στους οποίους αναφέρεται δεν έχουν ξεπεράσει τη συναισθηματική ανωριμότητα - ούτε και τη διανοητική, η δυνατότητά τους για αφηρημένη σκέψη βρίσκεται ακόμα στο επίπεδο των γενικεύσεων, υποθέτω κάπου γύρω στα 8 χρόνια.

Μιλάω για την "Σέχτα Επαναστατών", μια ομάδα βασικά αμόρφωτων, αγράμματων, πλην ενόπλων. Ηλίθιοι πιτσιρικάδες που άφησαν το Playstation κι έπιασαν τα κουμπούρια, και μέσα στη θλιβερή και απολύτως προσωπική τους φαντασίωση, αυτοαναγορεύονται σε "αντάρτες πόλης".

Διαφωνώ - και διαφωνώ ριζικά - σε οποιασδήποτε μορφής διάλογο, με οποιονδήποτε αυτοαναγορεύεται σε κριτή, εισαγγελέα, δικαστή και δήμιο με την ...φώτιση του Αγ. Πνεύματος..!! Για τους ίδιους λόγους θεώρησα (πριν πολλά χρόνια) απαράδεκτη μια ανοικτή επιστολή που είχε δημοσιεύσει ο Γ. Βότσης (νομίζω τιτλοφορούνταν "Στο σύντροφο με το 45άρι") στην Ελευθεροτυπία για την 17Ν. Ελπίζω ότι ο Βότσης, αντικρύζοντας εκ των υστέρων τους αδελφούς Ξηρούς και τα λοιπά μαζώματα της οργάνωσης - ανέκδοτο, να κατάλαβε τι πεπονόφλουδα είχε πατήσει.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά η Ελλάδα δεν είναι Γερμανία π.χ. - δεν έχουμε κόκκινη Ρόζα, δεν είναι Γαλλία - δεν έχουμε Παρισινή κομμούνα, δεν είναι Ισπανία - δεν είχαμε ποτέ κίνημα αναρχικών κλπ. Είχαμε απλώς Ζαχαριάδη και Κολλιγιάννη, κλάψε με μάνα....
Κι η χούντα μας (συγκριτικά με Χιλή ή Τουρκία) της πλάκας ήτανε, κι η τρομοκρατία μας το ίδιο (κρατάω μιαν επιφύλαξη ίσως για τον ΕΛΑ).

Ξεκίνησα με τη διάθεση να ξετινάξω την προκήρυξή τους - είναι μνημείο ηλιθιότητας, ασυναρτησίας και τσαμπουκά τύπου shoot-em-up game. Αλλά ειλικρινά, βαριέμαι. Ελπίζω οι μπάτσοι να τους μαζέψουν σύντομα - κι αν πέρναγε από το χέρι μου θα έκανα ό,τι μπορώ, κι ας μην πάω τους μπάτσους καθόλου. Ας τους κλείσουν σε ένα άσυλο, κι ας τους ξεχάσουν εκεί - προσφέρομαι να τους εξασφαλίσω από ένα Playstation 3 στα δωμάτιά τους, να 'χουν να εκτονώνονται....

7 σχόλια:

lizzard είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
heinz είπε...

Αγαπητέ Lizzard,

Το τι γνώμη έχεις για μένα και το τι σου τη δίνει, είναι δικό σου πρόβλημα - κοίτα να το λύσεις.

Τώρα για τους καραγκιόζηδες της 17Ν, δεν έχω διαβάσει, έχω μελετήσει τις προκηρύξεις τους, από το 1976 (αν καταλαβαίνεις τη διαφορά ανάμεσα στο διαβάζω και μελετάω).
Ασυναρτησία, ασχετοσύνη, παραλήρημα που όλ' αυτά θα ήταν γραφικά, αν δεν κουβαλάγανε κουμπούρια.

Όσο για τη κομμούνα της Σερίφου, την απεργία των καπνεργατών, το κιλελερ (αυτό που το τσουβάλιασες με τα άλλα?!) κλπ., θα μου επιτρέψεις να σου πω: τρίχες.
Έναν Άρη είχαμε, αλλά κι αυτός μας εξέλιπε πρόωρα και πάει.

Χώρα ανέκδοτο: μερικοί φαντασιώνονται αρχαιότητες και μεγαλεία, κι άλλοι (σαν εσένα) επαναστατικές παραδόσεις.

Καθένας με το βίτσιο του δε λέω...
Αλλά, άμα το να βουτάς τον καραγκιόζη κουμπουροφόρο και τον να τον χώνεις στη φυλακή είναι ρουφιανιά, ε, τι να πω, πάρε και συ μια σφεντόνα και καθάρισε αγόρι μ'....

Περαστικά.

Υ.Γ. :Για κάτι τέτοιους κόπανους, στυλ 17Ν, ή (ίσως) και σαν εσένα, η αστική τάξη είχε, έχει και θα έχει έτοιμες λύσεις...
Άλλα είναι που φοβάται, αλλά αυτά θέλουν δουλειά γερή κι όχι παιχνιδάκια με βαρελότα....

carder είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
carder είπε...

Πώς μπορεί μια οργάνωση να πείσει για τις προκηρύξεις της όταν στο δικαστηριο κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη μιας δολοφονίας; Μιλάμε δηλαδή για αυτοαναιρούμενους τρομοκράτες που κάνουν όπισθεν ολοταχώς την πιο κρίσιμη στιγμή. Θυμάμαι τον Κουφοντίνα να αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη εν πλήρει ανέσει (κάτι σαν υπουργός) και για την ταμπακιέρα τίποτα.. Τι σόι συγγνώμη ήταν αυτό στη μητέρα Αξαρλιάν(http://www.in.gr/news/reviews/article.asp?lngReviewID=441065&lngItemID=450484) αφού ακόμα και εκει δίστασε να ομολογήσει συμμετοχή (και ας ήταν εκείνος που πάτησε τη ρουκέτα). Η 17Ν θα περάσει στην ιστορία των δικών των τρομοκρατικών οργανώσεων σαν την δίκη του αλληλοκαρφώματος και της κωλοτούμπας επειδή οι φυσικοί αυτουργοί δεν είχαν το θάρρος της ανάληψης των πράξεων τους όπως θα ταίριαζε σε επαναστάτες αδιαφορώντας για τα σωσίβια των νόμων ενάντια στους οποίους είχαν πολεμήσει.

Ακόμη να χαιρετίσω συντροφικά τον αγαπητό lizzard και μπορεί να ηρεμήσει... υπάρχουν λινκς που σε σχόλια του ο οικοδεσπότης αποδεικνύεται ότι είναι τρομοκράτης της Χεζμπολά.

lizzard είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
lizzard είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
heinz είπε...

lizzard said:


..ο καθείς κάθεται πάνω από το πληκτρολόγιο του και αραδιάζει ότι τον κατέβει στο κεφάλι χωρίς να γνωρίζει.. χωρίς να τον ενδιαφέρει κιόλας να γνωρίζει..

Επειδή (προσπαθώ) όταν γράφω να ξέρω τι ισχυρίζομαι, το άνοιγμά σου ήταν απορριπτέο - ποιός σε διόρισε κριτή πάνω στο τι κατεβάζει το κεφάλι του καθένα;

Και επαναλαμβάνω: δεν με νοιάζει τι νομίζεις για τα γραφόμενά μου_ είτε τα απορρίπτεις, είτε συμφωνείς, αυτά (μεταξύ άλλων) είναι εγώ. Και δεν αλλάζω παρά μόνο αν το επιλέξω - εγώ, όχι κάποιος άλλος. Το αυτό θα συμβούλευα και στον καθένα.

Η ιδέα - από δω η αστική τάξη, από κει οι καταπιεζόμενοι, είναι τόσο πολύ σχηματική, που δεν κάνει ούτε σαν βάση για κουβέντα καφενείου - λυπάμαι.

Το να με λες "ρουφιάνο" και να συγχύζεσαι που σου εύχομαι περαστικά, είναι για γέλια :-))

Και ξαναλέω: το σχήμα σου (αστική τάξη/προλεταριάτο) ή όποιο ανάλογο είναι ατελέσφορο και παταγωδώς αποτυχημένο ιστορικά.
Και να μην διαβάσω τίποτα ανοησίες του στυλ "ο σοσιαλισμός δεν εδοκιμάσθη κι άμα έρθει ο κόκκινος Μάης θα ευτυχίσουμε όλοι" γιατί θα πάθω Η1Ν1 στο άνθος της ηλικίας μου (λέμε τώρα) και θα τινάξω τα πέταλα αναίτια...

Το κοινωνικό σύστημα, από καταβολής του, στηρίζεται σε μια ιεραρχική ταξινόμηση - από κει και πέρα ο δρόμος προς τον αυταρχισμό είναι εύκολος.

Και για να μην μακρηγορώ - καθότι σε διακοπές κι η σύνδεσή μου χάλια - ο εχθρός είναι ένας και μόνος:
η ιδέα της αλήθειας ή Αλήθειας γεννά τέρατα κι αν αυτή δεν καταρριφθεί δεν θα υπάρξει σωτηρία. (κι αυτό ακόμα μπορεί να μην αληθές - αλλά είναι ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση).
Παρεμπιπτόντως, κάπου κει κολλάει κι ο Άρης... Σεβάστηκε την αλήθεια του καθένα κι όχι μιας μηχανής (=ΚΚΕ).