Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2009

Συγκρίσεις

Δεκαοκτώ Οκτώβρη του '81, αχάραγα.

Τρέχω να φτάσω στο εκλογικό τμήμα που είμαι ορισμένος σαν εκλογικός αντιπρόσωπος.
Κουβαλάω ένα φάκελο με ψηφοδέλτια (μήπως ξεμείνουμε), κερί, βουλοκέρι, πέντε έντυπα ενστάσεων, το χαρτί του διορισμού μου, στυλό (δύο), το χαρτί με τα τηλέφωνα των εκλογικών υπευθύνων του "κινήματος".

Πάνω μου έχω τρία πακέτα τσιγάρα (συνεταιριστικής εταιρείας βεβαίως), καμιά 20αριά αυτοκόλλητα (με τον πράσινο ήλιο), μια μεταλλική καρφίτσα στο μπλουζάκι (με τον πράσινο ήλιο).

Μέσα μου έχω τρομερή ελπίδα. Μόλις έχω κλείσει τα 21, πρώτη φορά ψηφίζω. Θολά τα πράγματα στο κεφάλι μου, αλλά είμαι απόλυτα πεπεισμένος: Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση, όλα θα γίνουν - και μάλιστα γρήγορα. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η νίκη μας θα είναι τεράστια. Δεν εννοώ την εκλογική - εννοώ την ηθική νίκη.

Από τη Δευτέρα, θα σαρώσουμε κάθε παλιά νοοτροπία που δίχαζε τους Έλληνες. Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε τους αγροτοβιομηχανικούς συνεταιρισμούς, να αυξήσουμε τις συντάξεις, να καταργήσουμε τις εισαγωγικές στα ΑΕΙ. Οι Αμερικάνοι θα πάρουν πόδι, οι Ευρωπαίοι θα τα βρουν σκούρα, η Ελλάδα θα ανήκει στους Έλληνες - για πρώτη φορά!
Οι άνθρωποι που χάθηκαν στον εμφύλιο, που ξεψύχησαν στα ξερονήσια, που έπεσαν στο Πολυτεχνείο θα βρουν ανάπαυση.

Και τρέχω να προλάβω πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία - τίποτα δεν μπορούμε να αφήσουμε στην τύχη.

Ο δικαστικός αντιπρόσωπος με βλέπει και το μάτι του πέφτει στη μεταλλική πράσινη κονκάρδα - χαμογελάει διακριτικά... Ο κνίτης δίπλα μου, έχει φτάσει πρώτος (αυτά τα παιδιά τέλος πάντων....). Ο νεοδημοκράτης είναι μεγάλος (για εμάς, τότε...). Κι αντιπροσωπεύει ό,τι πολεμάμε να γκρεμίσουμε. Μας κοιτάει αλαζονικά και πιάνει κουβεντούλα με τον δικαστικό.

...

Νύχτα πια, όταν η κάλπη αναποδογυρίζεται επάνω στα θρανία κι αρχίζει το άνοιγμα των φακέλων, η καρδιά μου πάει στην Κούλουρη. Ο κνίτης έχει γίνει κίτρινος... Παρατηρώ τον νεοδημοκράτη όμως - κάνει το κορόιδο...

Τα ψηφοδέλτια βγαίνουν με ρυθμό 10 - Νέα Δημοκρατία, 3 - ΠΑΣΟΚ, 1 - ΚΚΕ.
Κάτω Καλαμάκι, πάνω στην παραλία βρισκόμαστε, στο παραδοσιακό κτίριο του Δημοτικού σχολείου που πήγαινα μικρός. Εκλογικό τμήμα σε συντηρητική περιοχή της Β' Αθηνών, και σα να μη φτάνει αυτό, ψηφίζει και το 20ο Αστυνομικό Τμήμα (του αεροδρομίου του Ελληνικού) με ειδικό εκλογικό κατάλογο.

Απ' έξω, στην Ποσειδώνος περνάνε ήδη αυτοκίνητα με σημαίες και κορνάρουν πανηγυρικά. Αλλά δεν μπορούμε να διακρίνουμε τι σημαίες κρατάνε... Και πάνω στα θρανία, εκεί μέσα, η Νέα Δημοκρατία θριαμβεύει.

Ο δικαστικός αρχίζει να ανησυχεί. Λέει:

- "Προτείνω το εξής: θα αφήσουμε τα πάντα όπως είναι εδώ - δεν θα μείνει κανείς στην αίθουσα. Θα κλείσουμε την πόρτα και θα πω στον φρουρό να προσέχει. Θα πάμε στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου που έχει τηλεόραση να δούμε μια στιγμή τα συγκεντρωτικά και θα γυρίσουμε αμέσως. Συμφωνείτε όλοι;"

Συμφωνήσαμε. Ο νεοδημοκράτης είχε κάποιες ψιλοαντιρρήσεις αλλά δεν το τράβηξε πολύ...

Θρίαμβος - ήταν πραγματικός θρίαμβος. Μέσα μου, δεν υπήρχε τίποτε πια να μας σταματήσει από την βαθιά αλλαγή, που θα έκανε τους Έλληνες κυρίαρχους στον τόπο τους.

Σύνταξη πρακτικών, υπογραφές και τηλεγράφημα στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Φεύγω τρέχοντας και πάω σε έναν γνωστό που κατεβαίνει με το αυτοκίνητό του στο Σύνταγμα.
Σταματάμε στου Φιξ - αδιαχώρητο, δεν πάει παραπέρα. Στις 11 το βράδυ το κέντρο της Αθήνας έχει σηκωθεί στο πόδι. Τρελά πράγματα, πανηγυρίζουν με σημαίες του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του ΚΚΕ, της 4ης Διεθνούς (τροτσκιστές), του ΚΚΕ εσ... Βλέπω ένα αυτοκίνητο με σημαίες της Νέας Δημοκρατίας, έχει κλείσει τα παράθυρά του και κοιτάει να περάσει προς την Καλλιρρόης. Του χτυπάω το καπό, γυρνάει και με κοιτάει τρομαγμένος.

- "Αλλαγή ρε φίλεεεεε!!!" του λέω γελώντας. Χαμογελάει και σηκώνει τους ώμους του...

---------------------------------------

Χτες, 7 Ιούνη του 2009, πήγα με το γυιο μου να ψηφίσει για πρώτη φορά - ψηφίζουμε στο ίδιο τμήμα (προφανώς). Δεν είχα χαρά, ούτε ελπίδα, απλώς έκανα αυτό που όφειλα να κάνω.

Αλλά, ο 19χρονος γυιός μου, δεν είχε ούτε κι αυτός....

13 σχόλια:

Nikos Dimou είπε...

Κατάθλιψη...

Vrennus είπε...

Κι απ ό,τι φαίνεται, αν και αργεί ακόμη, ούτε κι ο δικός μου γιος θα 'χει...
Σκατά!

giant13 είπε...

Και να φανταστείς 4 εμείς (2 γιοί), ούτε πήγαμε να ψηφήσουμε!!
Να ομολογήσω πως τουλάχιστον εγώ, με βαρειά με την καρδιά με την πρώτη αποχή μου, αλλά παράλληλα και με μιά συνειδητή ικανοποίηση.

rosie είπε...

εγώ πάλι, που είμαι αιώνια κι αμετανόητη χαζο ρομαντικο-αισιόδοξη (μέχρι εκνευρισμού), πιστεύω, πως δεν μπορεί, θ' αλλάξουν τα πράγματα. (μόνο μην είμαι τότε σάψαλο και δεν το πάρω χαμπάρι- χαχαχα)

athanasia είπε...

Δεν ψήφισα και δεν είδα αποτελέσματα, παρά μόνον την επομένη το μεσημέρι. Και, όχι, δεν πήγα για μπάνιο. Διάβασα και to βράδυ πήγα σινεμά.

Δεν το καμαρώνω που δεν ψήφισα, αλλά δεν αισθάνομαι κι ένοχη επειδή "ιδιώτευσα".

Μου έλειψαν και οι άνθρωποι κι οι ιδέες που μπορούσαν να με κάνουν να ψηφίσω. Από την μια τα εγχώρια κουκιά (εν είδει γκάλοπ εθνικών εκλογών), από την άλλη ο δεινοσαυρικός γραφειοκρατικός μηχανισμός της ΕΕ των αταίριαστων κρατών.

Hakis είπε...

Τρομερό δίδαγμα και τρομερή παρουσίαση και ροή. Άλλες εποχές αλλά διαχρονικές αξίες.

Stavros P (isisdoros) είπε...

Πήγα και ψήφισα. Ο γιός μου θέλει ένα χρόνο ακόμα αλλά ήδη μου δηλώνει ότι δε θα μείνει στην Ελλάδα. Ίσως να είναι καλύτερα έτσι.

Ein Steppenwolf είπε...

Μήπως θυμάσαι πώς πέρασες απ' την ελπίδα που περιγράφεις στην αρχή στην έλλειψή της που περιγράφεις στο τέλος;

Άναυδος είπε...

"Από τη Δευτέρα, θα σαρώσουμε κάθε παλιά νοοτροπία που δίχαζε τους Έλληνες."

Και που φτάσατε 30 χρόνια μετά;

heinz είπε...

@Αναυδος

Έχεις πρόβλημα νοήματος. Δεν αστειεύομαι καθόλου, μπορεί να υπάρχει κάποιος αυτισμός που εμποδίζει τη βασική κοινωνική λειτουργία της επικοινωνίας.
Η χρήση πληθυντικού «πού φτάσατΕ», θεμελιώνει την υπόθεσή μου.

Ξαναδιάβασε το http://inabody.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html

Κάθε ερώτημα αποκαλύπτει μιαν οντολογία που ενστερνίζεται ο ερωτών. Αν αυτή είναι εμφανώς μακράν του πλαισίου - κι η δική σου είναι - ίσως έχουμε θέμα· ή ο δέκτης είναι βλαξ (εγώ δλδ). Κι επειδή βλαξ δεν είμαι (κατά πλειοψηφία κρίνεται), αν ακόμη δεν κατάλαβες, δες έναν νευρολόγο. Κατά προτίμηση όχι του ΙΚΑ.

Άναυδος είπε...

@heinz
Ο πληθυντικός ήταν προς την "προοδευτική παράταξη". Δεν στάθηκε δυνατό να καταλάβεις 3 γραμμές κειμένου μου, όπου στις 2 έβαλα δικό σου quote.

Τουλάχιστον, ελπίζω να κατάλαβες την 1 μόνο γραμμή που σου έγραψε κάποιος άλλος, πάτα εδώ --> Nikos Dimou : http://inabody.blogspot.gr/2009/06/blog-post.html?showComment=1244472165903#c2080670925384643315

heinz είπε...

@Άναυδος

Πρώτο πληθυντικο ήτανε.

heinz είπε...

@ Άναυδος

Η σχέση με τον Νίκο είναι πολυετής και έχει περάσει από σκοπέλους μέχρι να ισορροπήσει. Δεν υπήρχε περίπτωση να τον παρεξηγήσω, κι έγραψε αυτό ακριβώς που ένιωθα και γω.

Μη κάνεις άτοπες συγκρίσεις.