Δευτέρα, Απριλίου 09, 2007

Το cafe Terrace στην place du Forum





Πριν από ένα περίπου χρόνο, επισκέφτηκα για πρώτη φορά το (πρώτο) blog του Νίκου Δήμου.

Δεν είμαι σε θέση να διευκρινίσω, τι σόι σχέση είχα με αυτό το blog.



Σε κάποια φάση, όταν το blog αυτό έκλεισε και πριν δημιουργηθεί η συνέχειά του, βρέθηκα ο ίδιος κατηγορούμενος από έναν τύπο δημοσιογράφο (ούτε θυμάμαι το όνομά του), που με στόλιζε ως "φασιστοειδές", "εθνικιστή" κι άλλα και με υποδείκνυε ως υπεύθυνο για το κλείσιμό του.

(αλλά είμαι εντελώς αναίσθητος άνθρωπος όταν αντιμετωπίζω την ανοησία, οπότε δεν συγχύστηκα).



Εκείνο το βράδυ
(19/5/06 10:13 μμ) που έκλεισε το nikosdimou.blogspot.com, σε κάποιο διαδικτυακό χώρο, συγκεντρώθηκαν όλοι οι άνθρωποι που "ζούσαν" το blog αυτό, μαζί κι εγώ. Πιστοί φίλοι του nikosdimou όλοι, άνοιξαν την καρδιά τους ο ένας στον άλλο για το ό,τι ένοιωθαν. Λύπη, πανικός, άγχος, πένθος, μια σειρά από συναισθήματα που όποιος δεν είχε ζήσει τη λειτουργία του nikosdimou, θα τα έβρισκε ίσως παράλογα κι αδικαιολόγητα. Συζητούσαν για το τι μπορούν να κάνουν ώστε το nikosdimou να ξαναλειτουργήσει το ταχύτερο δυνατόν. Με κάλεσαν να συμμετέχω στην συζήτηση.

Το πράγμα ήταν περίεργο. Μια ομάδα ετερόκλητων ανθρώπων που τους ένωνε αυτό που είχαν ζήσει κι ας ήταν διαφορετικοί μεταξύ τους.




Είπα κι εγώ ό,τι μου έκοβε σαν προτάσεις - οι παρόντες δεν με κατηγορούσαν σαν υπεύθυνο του προβλήματος. Είχα σκεφτεί, να κάνουμε ο καθένας ένα post στα blogs μας και να καταγράψουμε την προσωπική μας εμπειρία. Είχα πει συγκεκριμένα:



  • Πείτε τι νοιώσατε
  • Πείτε πότε γελάσατε
  • Πείτε πότε θυμώσατε
  • Πείτε τι αναθεωρήσατε
  • Πείτε τι μάθατε οι ίδιοι
  • Πείτε τι μάθατε στους άλλους
Τελικά όμως, ο Νίκος Δήμου ξανα-άνοιξε το blog του, σαν doncat και η κατάσταση εξομαλύνθηκε.



Δεν έχω σκοπό να ερμηνεύσω εδώ το νέο κλείσιμο του blog του Νίκου Δήμου. Αλλά, όσο μπορώ, προσπαθώ να υλοποιήσω την τότε πρότασή μου.



Καταρχήν λοιπόν, άλλαξα την στάση μου απέναντι σε όσους - γενικά - με εκνευρίζουν. Κυρίως όταν θεωρώ ότι λένε ανοησίες. Κυρίως όταν λέω κάτι που πιστεύω ότι είναι απολύτως θεμελιωμένο κι εκείνοι αντιδρούν με τρόπο που δείχνει προκατάληψη. Η αλλαγή αυτή, που σφυρηλατήθηκε με δεκάδες συγκρούσεις, δεν περιορίστηκε στο blog, αλλά και στον τοπικό κοινωνικό μου χώρο. Συμμάζεψα μια άκαμπτη πλευρά μου (όσο μπορούσα) κι αυτό έγινε φανερό σε όσους έχουν επαφή μαζί μου.



Ακόμα, αναθεώρησα την τάση μου, να αξιολογώ το ρηθέν με βάση "ποιός το είπε" κι όχι "τι είπε". Όχι ότι άλλαξα τελείως γνώμη, αλλά υπήρξε σαφής τροποποίηση.



Έπαιξα μέχρι και με τον harrygreco ή harry reloaded, και έστησα μαζί του και μ' άλλους ένα χιουμοριστικό πλαίσιο που κι αυτός διασκέδασε. Κατάλαβα ότι το χιούμορ, μπορεί να αποτελέσει κοινό πλαίσιο ανάμεσα σ' ανθρώπους με αντικρουόμενες απόψεις και συμπεριφορές.



Ένοιωσα ότι υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι εκεί έξω, που αξίζει να τους γνωρίσω από κοντά - και κάποιους απ' αυτούς μπόρεσα με μεγάλη χαρά να συναντήσω.



Κατάλαβα τέλος ότι, κι άλλοι άνθρωποι πέρασαν από την ίδια - ή παρόμοια - διαδικασία μαζί μου.



Αγάπησα ανθρώπους, συγκρούστηκα, έμαθα κι αναθεώρησα. Και νομίζω ότι σχεδόν όλοι, κι ο ίδιος ο Νίκος Δήμου επίσης, πέρασε από μια τέτοια διαδικασία, μια γέννα, τη δική του και πάλι αλλά και του καθένα μας.



Τι ήταν λοιπόν το blog αυτό; Για μένα τουλάχιστον, ό,τι δείχνει ο πίνακας του van Gogh:





το cafe Terrace στην place du Forum, το βράδυ*





*κυκλοφορούν κι άλλοι τίτλοι για αυτό το έργο. Αλλά διάλεξα αυτόν, σαν πλέον ακριβή για το nikosdimou.blogspot,.com και το doncat.blogspot.com











Powered by ScribeFire.

30 σχόλια:

synas είπε...

Νομίζω, πως ήταν η προσπάθεια αναβίωσης της χαμένης στις μέρες μας "παρέας της διανόησης". Να ζήσουμε κι εμείς -έστω και διαδικτυακά- αυτό που άλλοτε έκαναν ο Χατζιδάκις, ο Κούνδουρος, ο Φέρρης και τόσοι άλλοι στου Zonar's ή στην πλατεία Κολωνακίου. Να συνευρεθούμε με ανθρώπους, που έχουν ακόμα διάθεση να φιλοσοφούν τη ζωή.

doratsirka είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με την Synas. Ο καθείς με τα όπλα του κάτι προσπάθησε να δώσει σε καιρούς χαλεπούς και ειδικά για μας που είμαστε πολύ μακριά από την πνευματική ζωή των Αθηνών.

heinz είπε...

@synas, doratsirka

Ο Manuel Castels κι ο William Mitchel, μιλάνε για την αποτοπικοποίηση (de-spatialization) των κοινωνικών χώρων μέσω του διαδικτύου.

Νομίζω ότι ο κ. Δήμου στα πλαίσια μιας τέτοιας νοοτροπίας, λειτούργησε μέσα από το blog του, ανοίγωντας ένα δρόμο πρωτόγνωρο για την Ελλάδα και δεν ξέρω που αλλού έχει γίνει κάτι ανάλογο, αν έχει γίνει.

----------

Μόλις με πέρασαν με το ζόρι στον νέο blogger - φτού!

giant13 είπε...

@heinz,

Αν ξέχασες, καλό θα είναι να ανατρέξεις στο συγκεκριμένο ποστ.
Από 04:48 ώς 05:53, τα δύο σχόλια σου και το ενδιάμεσο του Δήμου

Δεν νομίζω ότι με το blogging ο Γάτος επεδίωκε την αποκλειστική μάζωξη της υψηλής διανόησης στον χώρο του.
Εγραφε του ναντίον, απλά και κατανοητά γιά όλους, και εδώ είναι η μαεστρία του, να γίνεται κατανοητός χωρίς να κουράζει.

paragrafos είπε...

Προσωπικά ένιωσα και αισθάνομαι το μπλογκ τού λατρευτού μου ΝικόΔημου ως Φιλί Ζωής. Και τον ευγνωμονώ γι΄ αυτό.

Τον ευγνωμονώ όμως και για την όμορφη και σπάνια παρέα του που αξιώθηκα να γνωρίσω και την έχω μέσα μου κρυφή χαρά και περηφάνια!!!

"Ημουν κι εγώ εκεί", μαζί σας!!!


Με αγάπη και ευγνωμοσύνη

Παράγραφος

heinz είπε...

Άσχετο!

Τώρα είδα το profile μου στον νέο blogger, μου βγάζει ηλικία 250.

Βρε λες;

heinz είπε...

Ποιός είναι "υψηλή διανόηση"?

Εγώ πάντως, όχι, ούτε νομίζω κι οι υπόλοιποι. Δεν έχω ξεχάσει τίποτε μέσα σ' έναν χρόνο. Γι' αυτό εξάλλου κι έμαθα ό,τι έμαθα.

athanasia είπε...

Καλησπέρα - χρόνια πολλά και καλή επιστροφή σε όλους!

Ωραία επιλογή και ο πίνακας και ο τιτλος!

Ωστόσο, η αξιοποίηση ενός cafe terrace προϋποθέτει περισσότερη ηρεμία στην υποστήριξη των θέσεων και περισσότερο χιούμορ.

Η εντύπωσή μου είναι (το είχα γράψει σε περιπτώσεις που με είχε ενοχλήσει το ύφος της συζήτησης) ότι μερικές φορές συζητούμε σαν να θέλουμε να "νικήσουμε", σαν ο άλλος να είναι αντίπαλος και να πρέπει να τον "κατατροπώσουμε".

Αποτέλεσμα; Η συζήτηση χάνει το γούστο της, γίνεται πόλεμος με τη σχετική ανταλλαγή "πυρών" - και το κωμικοτραγικό είναι ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει ακόμη και σε θέματα που κανονικά δεν προσφέρονται για πόλεμο (όπως στο τελευταίο ποστ).

Δεν ξέρω τι φταίει, μάλλον ότι έχουμε την τάση να εκτιμούμε τα πράγματα όταν τα χάσουμε...

lote alcarin είπε...

Χρόνια καλά και από μένα. Το μόνο πρόβλημα του οποίου την ύπαρξη έχω επιβεβαιώσει στα blogs είναι πως σε κάποιες περιπτώσεις, κάποια άτομα κατακρεουργούν τον διάλογο με λέξεις φθηνές. Κάποιοι άνθρωποι στα blogs kάνουν κατάθεση ψυχής, ακόμα και αν δεν διαθέτουν τα λογοτεχνικά εφόδια. Κάποιοι άλλοι παίρνουν θάρρος και δύναμη από την ανάγνωση. Και κάποιοι άλλοι αποτελούν πηγή έμπνευσης, ξεκούραση, ενέργεια και κίνητρο. Στενοχωριέμαι όταν βλέπω να χάνουμε κάποιους από τους τελευταίους εξ αιτίας της ανικανότητας μας να μιλήσουμε σαν άνθρωποι που δεν έχουν να χωρίσουν κάτι. Ιδίως γιατί στα blogs έχουν βρει την ομορφιά και άνθρωποι που δεν ήξεραν την δύναμη των λέξεων. Γιατί δεν χρειάζεται να είσαι ποιητής ή συγγραφέας για να συμμετάσχεις. Ελπίζω πως όπως και άλλες φορές τα πράγματα θα βρουν τον δρόμο τους.

heinz είπε...

Χρόνια πολλά σε όλους (το ξέχασα - συγγνώμη)

giant13 είπε...

Χρόνια σου Πολλά οικοδεσπότη,

Πάντως το 250 νόμιζα πως το βαλες γιά πλάκα ο ίδιος.

Υ.Γ. Σύμφωνω απόλυτα με τα σχόλια της Παράγραφου, Αθανασίας και lot
alcarin

aphrodite είπε...

Α ρε Gere, νά'σαι καλά, να ήξερες ΠΟΣΑ μου έμαθες και ΠΟΣΟ με στήριξες, κι ας μην το κατάλαβες στο φουλ ποτέ σου...
;)))

Sorry, I get VERY emotional που θυμάμαι, ξέρεις...

Χριστός Ανέστη, εύχομαι ανάσταση στα πάντα, ακόμη κι εκεί που δεν το περιμένεις!

Καλό ΑπόΠασχα και σε όλη την παρέα...

heinz είπε...

Aphrodite,

Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, είναι να στηρίξεις έναν ωραίο κι αξιόλογο άνθρωπο.

Άλλα είναι τα δύσκολα ;-)

Vrennus είπε...

Αγαπητέ heinz ακριβέστερη και περιεκτικότερη περιγραφή για το τι ήταν (και για μένα) τα blog του Νίκου Δήμου δεν θα μπορούσα να φανταστώ. Ευχαριστώ που με βγάλατε από το αδιέξοδο.

Υ.Γ. Ίσως να επέλεγα κάποιο άλλο καφέ αλλά δεν νομίζω πως έχει σημασία!

athanasia είπε...

Μήπως θα ήταν καλή ιδέα να έρθετε όλοι στο πάρτυ του Doncat?

heinz είπε...

@vrennus

Υπήρξατε μεταξύ των ανθρώπων που μου δημιούργησαν πραγματική έκπληξη με την όλη παρουσία σας. Δηλαδή, συγκαταλέγομαι μεταξύ όσων σας εκτιμούν ειλικρινά.

@athanasia

Ποιό πάρτυ;

athanasia είπε...

@Ηeinz - @all,

Απλώς μπείτε στον Doncat (κατά τα γνωστά)!

athanasia είπε...

Καλησπέρα!

Μετά το πάρτυ:

To Cafe Terrace (δηλαδή Doncat) έχει ποστάρει αναστολή, αλλά δέχεται σχόλια (με moderation, αλλά σχόλια).

Δεν ξέρω τί μπορεί να σημαίνει αυτό, αλλά το θεωρώ πολύ σημαντικό.

zoi20 είπε...

Το μπλογκ του ΝΔ υπήρξε μια εμπειρία αξέχαστη για μένα.

Έμαθα τόσα πολλά, κυρίως από τη συμπεριφορά του οικοδεσπότη, που τα θεωρώ ανεπανάληπτο μάθημα.

Ελπίζω να ξανανοίξει, αλλά πάνω από όλα προτιμώ ότι κάνει τον ίδιο ήρεμο.

ΥΓ. Το αβατάρ μου είναι από το cafe Terrace, είναι ο αγαπημένος μου πίνακας!

Giasafox είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Giasafox είπε...

Μεγάλη υπόθεση να έχεις ανθρώπους σαν το ΝΙΚΟΔΗΜΟ στο περιβάλλον σου (έστω και στο ψηφιακό) και να έχεις τη δυνατότητα να επικοινωνήσεις μαζί τους.
Είναι κάτι παραπάνω από το «αλάτι» στη ζωή κάθε σκεπτόμενου ατόμου.
Μαθαίνεις, αναθεωρείς, αμφισβητείς, αμφισβητείσαι, ανανεώνεσαι, δε βαλτώνεις.

Δε μένεις κολλημένος στα ίδια, βρε αδερφέ!


Υ.Γ.
Κάποτε ο κ.Κόυνερ αντάμωσε κάποιον που είχε να τον δει πολύ καιρό.
-"Μα εσείς δεν αλλάξατε καθόλου" του είπε ο άλλος καθώς τον χαιρετούσε.
-"ΩΧ" έκανε ο κ.Κόυνερ και χλόμιασε
(B.Brecht)

athanasia είπε...

Kαλησπέρα!

Τέλειωσε το πάρτυ, τέλειωσε κι η "κατάληψη", έπεσε σιωπή και στα μπλογκς - ή μου φαίνεται;

heinz είπε...

Καλησπέρα Αθανασία!!

Έχετε δίκιο. Ο ΝΔ υπήρξε η κινητήριος δύναμη πίσω από πολλά Blogs και πάντως σίγουρα αυτού εδώ.

Από την άλλη, έχω μπλέξει και μ' ένα οικογενειακό πρόβλημα και τρέχω - είναι απ' αυτά που δεν ξεπερνιούνται παρά μόνον προσαρμόζεσαι πάνω τους.

Πάντως, θα γράψω κάτι μόλις μπορέσω...

athanasia είπε...

Καλημέρα!

Τί να πώ, δύσκολες οι προσαρμογές -αλλά αναπόφευκτες.

Μακάρι να ξαναβρεθούμε όλοι!

Σιωπηλός είπε...

Κίνητρο της δικής μου -ελάχιστης- συμμετοχής ήταν η διαφωνία μου σε όλες τις πολιτικές θέσεις του Νίκου Δήμου.

Σε άλλα θέματα, κοινωνικά, φιλοσοφικά, ή αισθητικά, προσέγγιζα κάπως τις απόψεις του, αλλά στα πολιτικά, όπως και στον τρόπο που αντιμετώπιζε όσους διαφωνούσαν μαζί του, μας χώριζε άβυσσος. :))

Σε αυτή τη φάση του απολογισμού αυτά σκέφτομαι με χαμόγελο και ευχάριστη διάθεση, μιας και ο χρόνος που περνάει, μου αφήνει μόνο τα όμορφα.

Lili Niorki είπε...

@athanasia
δε συμφωνώ ότι "έπεσε σιωπή στα blogs"
μπορεί ο ΝΔ, o heinz, o antvol και ο mickey να το έριξαν στη... θεραπεία, αλλά πολλές άλλες βλογοπαρέες ανθούν.
Ο librofilo και ο I döda vinkeln είναι οι αγαπημένοι μου αυτό τον καιρό. Και σταθερή αναφορά η synas

Ζήτω η αποκέντρωση!! ;-Ρ

doctor είπε...

athanasia said...
Μακάρι να ξαναβρεθούμε όλοι!
24 Απρίλιος, 2007 11:18
-----

Αυτό εξαρτάται από τον γάτο εν πολλοίς.
Αν και έστω και σκορποχώρι βρισκόμαστε εδώ κι εκεί.

doctor

athanasia είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
athanasia είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

Eίδατε τα Επίκαιρα; Mάλλον θα ξαναβρεθούμε όλοι...

:)))

Σιωπηλός είπε...

Καλημέρα! Καινούργιο post? Αναμένουμε. :)