Παρασκευή, Οκτωβρίου 21, 2011

Που να ΠΑΜΕ από δω, τώρα?


 [Όλες οι φωτογραφίες είναι από τη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ]

Πριν μερικές ανέβασα μια δημοσίευση για το ρόλο του ΚΚΕ στη σημερινή συγκυρία (ή τον μη-ρόλο αλλά κι αυτό ρόλος είναι). Δε φανταζόμουν όμως ότι πολύ γρήγορα, το ΚΚΕ θα "απαντούσε" στις απορίες (και αγωνίες) μου με έναν τρόπο βγαλμένο κατευθείαν από τη χειρότερη περίοδο της ιστορίας της ελληνικής αριστεράς.

Κυνηγώντας τον ταξικό εχθρό?!


Παρακολουθώντας τα όσα έγιναν στις συγκρούσεις ανάμεσα στο "black block" (ή απλώς "κουκουλοφόρους") και στο μπλοκ του ΠΑΜΕ (ΚΚΕ), προσπάθησα να συγκρατήσω τη λογική μου και να καταλάβω τι βλέπω. Μέσα σε συζητήσεις στους χώρους κοινωνικής δικτύωσης, οι αντιπαραθέσεις ήταν έντονες και απαξιωτικές, με τη μια πλευρά να θεωρεί το ΠΑΜΕ alter ego των ΜΑΤ, την άλλη να θεωρεί τους κουκουλοφόρους πράκτορες της Ασφάλειας, Χρυσαυγίτες ή απλώς έξαλλους δολοφόνους που δε δίστασαν να πετάξουν μολότωφ σε απλούς πολίτες (δηλαδή στα μέλη του ΠΑΜΕ - ως εάν οι μολότωφ που πετάγονται εναντίον των ΜΑΤ να είναι φυσικό φαινόμενο). Πολύ οργή, πολύ λάσπη, κι απ' ό,τι φαίνεται και πολύ ψέμα (κοινώς αδίστακτη προπαγάνδα απ' όλους). Καμιά δυνατότητα συζήτησης, μεταξύ ανθρώπων που επί μήνες είχαν πετύχει να κουβεντιάζουν μεταξύ τους με ανοχή στην άλλη άποψη - μέσα σε ώρες, μια ενότητα που είχε σφυρηλατηθεί στη βάση της εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης, φάνηκε να θρυμματίζεται. Θα δούμε τις επόμενες μέρες αν ισχύει.

Εν τω μεταξύ, ο γνωστός Πάσχων σπεύδει να συγχαρεί το ΚΚΕ για την "υπεύθυνη πολιτική του στάση" ("μάθανε πως πηδιόμαστε, πλακώσανε κι οι γύφτοι" - τι μου φταιν' οι γύφτοι?). Δεν ξέρω αν η κ. Παπαρήγα αισθάνεται κολακευμένη από το άρθρο του Πάσχοντα, αλλά εγώ προσωπικά θα έμενα σπίτι καμιά βδομάδα να ξεχαστεί λίγο το θέμα...

Βέβαια, το ερώτημα φαίνεται απλό: "Και τι να έκανε το ΠΑΜΕ, να άφηνε τους κουκουλοφόρους να διαλύσουν τη συγκέντρωση"? Η ιδέα πίσω από τα απλά ερωτήματα, είναι να εκβιαστεί μια απλή (ει δυνατόν: μονολεκτική) απάντηση. Τα απλά ερωτήματα είναι συνήθως υπεραπλουστεύσεις που ή πονηριά υποκρύπτουν, ή μειωμένη αντίληψη της περιπλοκότητας του προβλήματος στο οποίο ζητούν την απάντηση. Και στο παραπάνω ερώτημα, πρέπει να είμαστε τρομερά προσεκτικοί.

Να δούμε τα επιχειρήματα των υπερασπιστών του ΠΑΜΕ:

  1. Οι αλήτες αυτοί διαλύουν συνεχώς τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και αντικειμενικά παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.
  2. Τα ΜΑΤ εμφανίζουν μια άτυπη αλλά ουσιαστική συνέργεια με το black block: τους αφήνουν να δημιουργήσουν χάος και μετά επιτίθενται (τα ΜΑΤ) εναντίον των ειρηνικών διαδηλωτών με προφανή στόχο να τρομοκρατήσουν τους δημοκρατικούς πολίτες.
  3. Οι ζημιές που προκαλούν τα black blocks, χρησιμοποιούνται σαν κατηγορίες εναντίον των διαδηλωτών αδιακρίτως, και προσφέρουν δικαιολογίες για περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών ενός ολόκληρου λαού.
Δεν έχω σκοπό να απορρίψω καμιά από αυτές τις κατηγορίες. Εγώ ο ίδιος, στις διαδηλώσεις του Δεκέμβρη του 2008, εκτόξευσα ένα απ' αυτά τα καλόπαιδα στο πεζοδρόμιο, εκτός του μπλοκ της διαδήλωσης, μόνο και μόνο γιατί φορούσε κουκούλα και μαντήλι και κουβάλαγε ένα βαρύ (όπως φαινόταν) σακίδιο στην πλάτη. Δέχτηκα δε και την ανελέητη κριτική των συναδέλφων μου, ότι δε μπορεί να "κάνω τον νταή" και να συμπεριφέρομαι μ' αυτό τον τρόπο σε εφήβους. Μπορεί και να 'χαν δίκιο. Πάντως, θα το ξανάκανα αδίστακτα, το ομολογώ.

Αλλά, οι προσωπικές μου απόψεις, κι η προσωπική μου στάση - για την οποία αναλαμβάνω την ευθύνη μου - είναι ένα θέμα, και η στάση ενός πολιτικού κόμματος σε συνθήκες Δημοκρατίας, κάτι τελείως διαφορετικό. Εγώ για παράδειγμα, δεν κατεβαίνω στις διαδηλώσεις με στειλιάρια από αξίνες (αυτό κρατούσαν τα μέλη του ΠΑΜΕ), ούτε με κράνος στο κεφάλι. Δεν κατεβαίνω έτοιμος για τσαμπουκά, ούτε σε παράταξη, ούτε με ιεραρχικές δομές, εντολές, συντονισμό, κλπ. κλπ.

Δηλαδή, η δράση των κουκουλοφόρων, δεν αποτελεί το αιτιακό πλαίσιο εντός του οποίου μπορεί να αναπτύσσεται η στάση οργανωμένου τραμπουκισμού κάποιου νόμιμου πολιτικού κόμματος. Και ΔΕΝ το αποτελεί, γιατί βρισκόμαστε σε συνθήκες Δημοκρατίας (ακόμα και με τις όποιες παραμορφώσεις θεωρεί ο καθένας). Αν δηλαδή το ΚΚΕ, θεωρεί ότι δεν υπάρχει Δημοκρατία, ότι το Σύνταγμα κι οι νόμοι έχουν καταλυθεί, άριστα θα πράξει να προχωρήσει σε όποια μορφή αγώνα κρίνει προσφορότερη για την αποκατάσταση του Συντάγματος της χώρας. Υποχρεούται άλλωστε - όπως ο καθένας μας - από το άρθρο 120 παρ. 4. ("...δικαιούνται και υποχρεούνται...").

Αυτές οι δουλειές όμως, γίνονται καθαρά: Δηλώνεις ότι η Δημοκρατία καταλύθηκε και αναλαμβάνεις μια σειρά από (πρώην) κρατικές εξουσίες στα πλαίσια ενός έκτακτου πολιτικού προγράμματος δράσης. Διαφορετικά, κάθεσαι και διαδηλώνεις όπως κάθε πολίτης, προστατεύεις το χώρο σου και τελειώνεις. Βεβαίως, για να προστατεύσεις το χώρο σου, πρέπει σαφώς να γνωρίζεις τα όριά του. Και τα όρια του ΚΚΕ, δεν καλύπτουν όλο το λαϊκό κίνημα, ούτε καν το σύνολο των πολιτών που βρίσκονται κατά καιρούς στο Σύνταγμα.

Μόνο μια φαντασίωση μονολιθικότητας μπορεί να επιτρέψει σε ένα κόμμα να κάνει ό,τι έκανε το ΚΚΕ στις 20 του Οκτώβρη 2011 στο Σύνταγμα. Αυτό ακριβώς βέβαια, η βασική του αδυναμία (μονολιθικότητα), είναι ταυτόχρονα και η βασική του δύναμη, αυτό που το κρατάει σταθερό από το 1918. Ένα δοκιμασμένο μοντέλο συστημικής διακυβέρνησης που το ΚΚΕ προσπαθεί να αναπαράγει σε μια πλειάδα περιπτώσεων: παράλληλη ΓΣΕΕ (ΠΑΜΕ), παράλληλο φοιτητικό/μαθητικό κίνημα, παράλληλα σωματεία όπου μπορεί κλπ. ένα δίκτυο παράλληλων - κομματικά εγκεκριμένων - δομών μέσα στις κοινωνικές δομές που η υπόλοιπη κοινωνία αγωνίζεται.

Αν αυτές δεν είναι οργανωμένες ομάδες τραμπούκων, τότε δεν ξέρω ελληνικά...

Αυτήν ακριβώς την αντίληψη εκδήλωσε το ΠΑΜΕ χτες στο Σύνταγμα: συντεταγμένες, εξοπλισμένες ομάδες τραμπούκων απέναντι στους τραμπούκους κουκουλοφόρους. Ούτε λόγος για νομιμότητα κι η μόνη μου (αφελής ίσως) απορία είναι η εξής: πως είναι δυνατόν, με την έναρξη των επεισοδίων αμέσως, τα ΜΑΤ να μη τους μαζέψουν όλους μαζί αδιακρίτως και να τους αλλάξουν τα φώτα στις ποινές. Θα ήθελα μια απάντηση σ' αυτό, μια και όλες οι υποθέσεις που μπορώ να κάνω δεν είναι καθόλου τιμητικές για το ΚΚΕ.

Πως ξεχωρίζεις ποιος είναι ποιος?
Επειδή κάποιοι, όχι λίγοι, που δε διστάζω να χαρακτηρίσω ελαφρόμυαλους ("λαφράντζες" όπως λεν στη Μυτιλήνη) υπερασπίζονται τους "λαϊκούς" τραμπουκισμούς του ΚΚΕ εν είδει "αναγκαίου κακού", θα ήθελα απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

1. Αν κάποιος "φιλότιμος" ΠΑΜίτης χτες, σκότωνε κάποιον κουκουλοφόρο (και δε θέλει βέβαια πολύ σε τέτοιες καταστάσεις) ποια η θέση του ΠΑΜΕ, του ΚΚΕ και της Αριστεράς; Αν τα ΜΑΤ σκοτώσουν κάποιον, υπάρχουν υπεύθυνοι, διαδικασίες, καταλογισμοί. Αν το ΠΑΜΕ σκότωνε κάποιον θα καταλήγαμε στα δικαστήρια με το ΚΚΕ να ουρλιάζει ότι διώκεται πολιτικά? Πολύ νομίζουν στον Περισσό ότι χρειάζεται για να έχουμε έναν νέο Κορκονέα? Θέλουν έναν "κομμουνιστή" Κορκονέα?

2. Με τι μούτρα, όσοι υπερασπίζονται αυτή την τακτική του ΚΚΕ, καταγγέλλουν τους χρυσαυγίτες που "περιπολούν" στο κέντρο της Αθήνας, σφάζοντας μετανάστες? Οι χρυσαυγίτες χρησιμοποιούν την ίδια δικαιολογία με τους ΠΑΜίτες: "Αφού η Αστυνομία δεν κάνει τη δουλειά της, αναγκαστικά θα την κάνουμε εμείς!". Ή κάνω λάθος?

3. Υπήρξε προσυνεννόηση του ΠΑΜΕ με τους άλλους φορείς που συμμετείχαν στο Σύνταγμα για τους τρόπους περιφρούρησης της εκδήλωσης? Συμφώνησαν οι άλλοι να μπει η όλη εκδήλωση κάτω από την ομπρέλα του ΠΑΜΕ?


4. Τι θα πει το ΚΚΕ αν στην επόμενη "συνεύρεση" εμφανιστούν οργανωμένες ομάδες των "Δεν Πληρώνω", με κράνη και στειλιάρια, και το ίδιο οι οπαδοί του ΣΥΝ ή οι όποιες αυτόνομες ομάδες συμμετέχουν? Ή οι διάφορες παρέες? Ποιος θα χτυπάει ποιον και με ποιο κριτήριο? Και ποιους θα πρωτοσυλλαμβάνουν τα ΜΑΤ?

5. Με ποιο κριτήριο επίσης τα ΜΑΤ δεν επενέβησαν από την αρχή ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ? Από που στο διάολο παίρνουν εντολές τα ΜΑΤ? Από τη Χρυσή Αυγή, από τον Παπουτσή, από τον Περισσό, από που? Για να ξέρουμε. Πόσα μέλη του ΠΑΜΕ και πόσοι κουκουλοφόροι συνελήφθησαν και παραπέμπονται? Ή μήπως τα στειλιάρια δεν είναι όπλα?

Εν τω μεταξύ, τα ΜΑΤ κάνουν ό,τι μπορούν...


Και μερικά συμπεράσματα:
  • Αν αυτό το μοντέλο προβάλλει το ΚΚΕ ως κοινωνική πρόταση, ευχαριστώ δεν θα πάρω. Οι κουκουλοφόροι ΔΕΝ προβάλλουν πρόταση - είναι αφιονισμένο περιθώριο απλώς. Το ΚΚΕ όμως υποτίθεται ότι προτείνει κάτι. Τι - στειλιάρια και κράνη?
  • Αν θέλει το ΚΚΕ να συμμετάσχει στα κινήματα των πλατειών, ν' αφήσει τα στειλιάρια στο σπίτι. Να αλλάξει τα φώτα στον Παπουτσή για τη δράση των black blocks μέσα στο Κοινοβούλιο όπου έχει λόγο. Ή είναι νόμιμο πολιτικό κόμμα, ή είναι μια από τα ίδια με τους κουκουλοφόρους...
  • Όταν οι θεσμοί δεν λειτουργούν έχουμε θεσμική δυσλειτουργία. Όταν αυτόκλητες δομές υποκαθιστούν τους θεσμούς, έχουμε θεσμική εκτροπή. 
Χαίρετε...

Υ.Γ. Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του νεκρού 53χρονου. Πρέπει να φροντίσουμε δε, να μην υπάρξει άλλος νεκρός. Κι αυτή η προσπάθεια είναι ευθύνη όλων.

6 σχόλια:

Λάμπρος Κερεντζής είπε...

Τα είπες όλα αγαπητέ μου φίλε, ευχαρστώ και να είσαι καλά.

Tic Tac είπε...

Συμφωνώ.

heinz είπε...

Σ' ευχαριστώ Λάμπρο, χαιρετισμούς σ' όλους!

Tic Tac είπε...

(Το σχολιο που αφησες στο arxediamedia μπηκε σε άλλο ποστ, νομίζω. Αν θες ξαναγραφτο στο dog eat dog)

Vrennus είπε...

Τραμπουκισμός και βία συνδέονται μεν, αγαπητέ Heinz, δεν ταυτίζονται ωστόσο. Η βία ως απάντηση στη βία του τραμπούκου δεν είναι τραμπουκισμός, είναι αυτοάμυνα - είτε είναι οργανωμένη είτε όχι. Θα αποκαλούσες ποτέ μια χώρα πολεμοχαρή μόνο και μόνο επειδή συντηρεί έναν άρτια εξοπλισμένο στρατό;

Υ.Γ. Si vis pacem, para bellum.

Υ.Γ.2: Εννοείται ότι δεν «καταδικάζω τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται».

heinz είπε...

Φίλε Vrennus, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι, όταν εμφανίζονται "λαϊκές οργανωμένες ομάδες διατήρησης της τάξης", στρώνεται θαυμάσια ο δρόμος για επίσημη συνταγματική εκτροπή. Είναι στοιχειώδες αυτό, να το σκεφτεί και το ΚΚΕ, αν φυσικά μπορεί να κάνει ακόμα και στοιχειώδη πολιτική ανάλυση (πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω πλέον σοβαρά).

Όσο για το "Si vis pacem, para bellum", δεν είμαστε σε φάση που να έχουμε περιθώρια ad hoc λύσεων. Ή κρίνουμε ότι έρχεται πόλεμος εναντίον της αστικής δημοκρατίας και παίρνουμε θέση (αν βέβαια έχουμε κάτι να αντιπροτείνουμε στο σύστημα αυτό), ή παραμένουμε θεατές των εκδηλώσεων όποιου φορέα πιστεύει ότι κατέχει την αλήθεια.